Werk en woord

Jij en Ik,
Wij zijn de Spaken van het Levenswiel
dat draait en danst
en zingt van Liefde !

het duistere woud,
waarin het felste Licht zijn oorsprong kent …
de verschroeiende woestijn,
waaruit het koele, meest helder Water ontspringt …
de diepste kloof,
waarin vleugels door de zuiverste Lucht gedregen worden …

angst
voor het illusionaire web
van het ijverig wevend denken, aan een spin gelijk,
dooft het Vuur in onze schoot
en belet Orgasme te zingen vol overgave …

zonder afkeer van … zonder verlangen naar …
smelt angst
en groeit men in bewust-zijn
dat
ALLES LIEFDE
is !

in Mij – door Mij – en met Mij stroomt het leven !

Het aardse leven is de Graal –
wij zoeken tevergeefs buiten ons naar de inhoud –
wij ZIJN de inhoud –
onze woorden, gedachten en daden zijn de ingrediënten
en ieders samenstelling smaakt uniek,
van bitter tot honingzoet, van zerp tot zuurzacht …

de dualiteit die leeft tussen ons geestelijk-spiritueel-zijn
en ons aards-sexueel-zijn
schept spanning die ons hart uitnodigt
zich te openen tot h-erkenning van zijn oorsprong …
het Vuur waarin alle Kelken zijn gesmeed.

De “Kinderen der Ware Oorsprong”
spelen in ieders hoofd
leven in ieders hart
rusten in ieders schoot !

heer Michaël, heer Michaël,

heer Michaël voor, heer Michaël achter,
heer Michaël rechts, heer Michaël links,
heer Michaël boven, heer Michaël onder,

heer Michaël, heer Michaël,

waarheen ik ook ga

Ik Ben Zijn Liefde die hier beschermt,
Ik Ben Zijn Liefde die hier beschermt,
Ik Ben Zijn Liefde die hier beschermt !

In de Stilte van Jouw Hart
rusten alle antwoorden
op alle vragen van het verstand …
Zoek niet de Witte Roos, die je bent,
in de tuin van anderen !

Ik zeg je;
ze bloeit daar waar je liever niet kijkt,
in beproevingen en pijn,
die voortdurend uitnodigen tot groeien.

Al is jouw blik soms verblind
door diepe eenzaamheid, angsten of verdriet,
de Witte Roos die je bent, blijft eeuwig verbonden
met de onbegrensde Liefde van de Levensboom.

Sluit jouw ogen,
verblijf in de Stilte van Jouw Hart
en vindt zijn wortels
in de Kracht van het Leven.

dankbaar en vol vertrouwen
ontglij ik mijn verleden

doorheen de tuin
waar tranen bloeien

naar waar
de Liefde verder leidt …

“de kruin als ruimte waarbinnen wij groeien
in bewustwording …
met alle beperkingen eigen aan de opvoeding
met alle beklemmingen door angst gevoed –
doch steeds geworteld in dit leven …

ooit dienen wij ons vrij te maken,
vrij van al wat vreemd is aan ons-Zelf,
om zo te worden wie ‘we Zijn’ in Oorsprong.

Daartoe worden wij geholpen door onze Gids(en)”

de kaars
hoeft niet meer

als het Vuur
zijn Ware Oorsprong kent

en vol vertrouwen
zijn Warmte deelt …

Liefde heelt binnen-in
alle wonden …

daartoe glijdt de man in zijn vrouw-zijn
en omsluit de vrouw haar man-zijn

uit het orgasme vloeit vruchtbare olie
die de Eenheid heelt …

… wees als een slapend Zaadje
dat Zijn Vuur kent en voelt
maar pas kiemt als de Lente wenkt …

De kabouters
sporen ons aan tot het verruimen van het bewustzijn –
ze weten
dat wij ons ‘ik’ eigenlijk beleven als in een droom,
dat wij echt ontwaken moeten om tot ons ware ‘ik’ te komen.
Ze roepen ons toe in de slaap:

Ge droomt Uzelf
en vermijdt het ontwaken
Streef naar ontwaken !
— Rudolf Steiner

… span ik mijn LevensBoog
géén Berg noch Dal belemmert mijn Vlucht –

Verleden, Heden en Toekomst
zijn Kinderen uit het zelfde Gezin …

geboren
uit Liefde voor de Schepping

Weet dat Onze Hartslag de ‘eb en vloed’ van jullie Moeder Aarde voedt !

Elke planeet is een Parel van Liefde –
en het schenkt ons grenzeloze vreugde
te zien
hoe Leven trilt van genot in en rond jullie Aarde …
elke cel ‘zingt’ van deze vreugde …
maar jullie, mensen, die de Macht bezitten om mede-te-scheppen
‘willen’ die kracht begrenzen tot ‘het zaaien van tegenstrijdigheden’ …

dit versluiert de Eeuwige Eenheid !

Mogen jullie vanuit het diepste van uw hart
onophoudelijk vragen dat
“vanuit het centrum waar Gods wil gekend wordt,
het DOEL de kleine wil der mensen zou richten” !

en ZO ZAL GESCHIEDEN …